கோயிலில் உங்களை அமைதியாக கவனிக்கும் இரு தெய்வங்கள் யார் தெரியுமா?
இனிய ஈசனின் கட்டளையால் செல்வத்தை வழங்கும் சங்கநிதி – பதுமநிதியின் மறைக்கப்பட்ட ரகசியம்!"
ஒரு மனிதன் கோயிலுக்குச் செல்லும்போது, அவன் இறைவனை மட்டுமே தரிசிக்கிறான் என்று நினைக்கிறான்.
ஆனால்...
அவனுக்குத் தெரியாமல், அவனை வேறு சிலரும் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அவன் எப்படி நடக்கிறான்...
எப்படி பேசுகிறான்...
எவ்வளவு பக்தியுடன் வந்திருக்கிறான்...
என்ன எண்ணத்தோடு இறைவன் முன் நிற்கிறான்...
என்பதையெல்லாம் அமைதியாகக் கண்காணிக்கும் இரண்டு தெய்வீக சக்திகள் இருக்கின்றன.
அவர்கள் யார் தெரியுமா?
சங்கநிதி மற்றும் பதுமநிதி!
ஈசனின் கட்டளைப்படி இயங்கி, குபேரனுக்கே வழிகாட்டும் அந்த இரு தெய்வீக நிதிகளின் வரலாறு மிகவும் ஆச்சரியமானது.
கயிலாய மலையின் பனிமூடிய உச்சிகளில் ஒருநாள் அபூர்வமான நிகழ்வு ஒன்று நடைபெற்றது.
சிவபெருமான் அருளாசனத்தில் அமர்ந்திருந்தார்.
தேவர்கள், முனிவர்கள், கந்தர்வர்கள் அனைவரும் அங்கே கூடியிருந்தனர்.
அவர்களுள் ஒருவன் மட்டும் மிகவும் பணிவுடன் நின்றிருந்தான்.
அவன் குபேரன்.
இன்று நாம் செல்வத்தின் அதிபதி என்று வணங்கும் குபேரன், அந்த நிலையை எளிதில் அடையவில்லை.
பல யுகங்களாக சிவபெருமானை நோக்கி கடுமையான தவம் செய்தான்.
வெயில், மழை, பனி என்று எதையும் பொருட்படுத்தாமல் இறைநாமத்தை ஜபித்தான்.
அவனது ஒரே விருப்பம்...
"ஈசனின் திருவருளைப் பெற வேண்டும்."
ஒருநாள் சிவபெருமான் அவன் முன் காட்சி தந்தார்.
அந்த நொடியை குபேரன் நம்பவே முடியவில்லை.
கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது.
கைகள் நடுங்கின.
"பெருமானே!"
என்று அவன் தரையில் விழுந்து வணங்கினான்.
சிவபெருமான் புன்னகைத்தார்.
"குபேரா... உன் தவம் என்னை மகிழ்ச்சியடையச் செய்தது."
"பிரபோ... எனக்கு வேறு எதுவும் வேண்டாம். உங்கள் அருள் மட்டும் போதும்."
அந்தப் பதிலைக் கேட்ட சிவபெருமான் மகிழ்ந்தார்.
"அதனால்தான் நீ இந்தப் பதவிக்குத் தகுதியானவன்."
அங்கு இருந்த தேவர்கள் ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தனர்.
எந்தப் பதவி?
என்ன பொறுப்பு?
இனிய சிவபெருமான் கூறினார்:
"இன்று முதல் மகாலட்சுமியின் செல்வங்களை பாதுகாக்கும் காவலனாக நீ இருப்பாய்."
"உலக உயிர்களுக்கு வழங்கப்படும் பொருள் செல்வத்தையும், வளத்தையும் நிர்வகிக்கும் பொறுப்பு உன்னுடையது."
அந்த நொடியே குபேரனுக்கு புதிய பொறுப்பு வழங்கப்பட்டது.
மகாலட்சுமியும் புன்னகையுடன் அவனை ஆசீர்வதித்தாள்.
"இன்று முதல் நீ குபேரன்."
என்று பட்டம் அளித்தாள்.
அந்தப் பட்டத்துடன் இரண்டு அபூர்வ வரங்களும் அவனுக்குக் கிடைத்தன.
மகாலட்சுமியின் வெண்சங்கு.
கலைமகள் சரஸ்வதியின் வெண்தாமரை.
அவை சாதாரண பொருட்கள் அல்ல.
தெய்வீக சக்திகளின் வடிவங்கள்.
குபேரன் அவற்றை இரு தேவகணங்களாக மாற்றினான்.
வெண்சங்கிலிருந்து தோன்றியவர் சங்கநிதி.
வெண்தாமரையிலிருந்து தோன்றியவர் பதுமநிதி.
சங்கநிதி செல்வ வளங்களை அருள்பவர்.
பொருள் செல்வத்தின் காவலர்.
அவரது கைகளில் எப்போதும் வலம்புரிச் சங்கு இருக்கும்.
அது வளம், ஐஸ்வர்யம், மங்களம் ஆகியவற்றின் அடையாளம்.
பதுமநிதி அறிவுச் செல்வத்தை வழங்குபவர்.
அறிவு, கல்வி, ஞானம், புத்திசாலித்தனம் ஆகியவற்றை அருள்பவர்.
அவரது இருப்பு வெண்தாமரையின் தூய்மையை நினைவூட்டும்.
இருவரும் இணைந்து குபேரனின் நிர்வாகப் பணிகளில் உதவத் தொடங்கினர்.
ஒருநாள் குபேரன் கேட்டான்.
"இறைவா... உலகத்தில் கோடிக்கணக்கான பக்தர்கள் இருக்கிறார்கள். யாருக்கு எவ்வளவு செல்வம் வழங்குவது என்பதை நான் எப்படி அறிந்து கொள்வேன்?"
இனிய சிவபெருமான் புன்னகைத்தார்.
"அதற்காகத்தான் சங்கநிதியும் பதுமநிதியும் இருக்கிறார்கள்."
அன்றிலிருந்து அவர்களுக்கு ஒரு விசேஷப் பணி வழங்கப்பட்டது.
கோயிலுக்கு வரும் ஒவ்வொரு பக்தரையும் கவனிப்பது.
அவர்களின் மனநிலையை அறிதல்.
அவர்களின் பக்தியை அளவிடுதல்.
அவர்களின் தேவைகளை உணர்தல்.
ஒரு பக்தர் கோயிலுக்குள் நுழைகிறார்.
அவர் வெளிப்படையாக எதுவும் பேசாமல் இருக்கலாம்.
ஆனால் அவரது மனம் என்ன நினைக்கிறது என்பதை சங்கநிதியும் பதுமநிதியும் அறிந்து கொள்கிறார்கள்.
அவர் இறைவனை உண்மையாக நேசிக்கிறாரா?
அல்லது வெறும் உலக ஆசைக்காக வந்திருக்கிறாரா?
அவர் பெற்ற செல்வத்தை நல்ல வழியில் பயன்படுத்துவாரா?
அல்லது வீணடிப்பாரா?
இவற்றையெல்லாம் ஆராய்ந்து அவர்கள் முடிவு செய்கிறார்கள்.
"இவருக்கு இவ்வளவு பொருள் செல்வம்."
"இவருக்கு இவ்வளவு அறிவுச் செல்வம்."
பிறகு அந்த அறிக்கையை குபேரனிடம் வழங்குகிறார்கள்.
குபேரன் அதை ஈசனின் திருவுளத்தோடு ஒப்பிட்டு, அந்த பக்தருக்குத் தேவையான வரங்களை வழங்குகிறார்.
இதனால்தான் பல சிவன் கோயில்களில் கோபுரங்களின் அருகில் அல்லது வாயில்களின் மேற்பகுதியில் சங்கநிதி, பதுமநிதி சிற்பங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
அவர்கள் வெறும் அலங்காரச் சிற்பங்கள் அல்ல.
இறைவனின் செல்வ நிர்வாக அதிகாரிகள்.
இந்த உண்மையை உணர்ந்தவர்தான் மகான் கருவூர் தேவர்.
அவர் தமது அன்புச் சீடரான மாமன்னர் இராஜராஜ சோழனிடம் கூறுவாராம்:
"நீ பெரிய கோயிலுக்குச் செல்லும்போது அணுக்கன் வாயில் வழியாகச் செல்."
ஏன் தெரியுமா?
அந்த வாயிலில்தான் சங்கநிதி, பதுமநிதி சிற்பங்கள் அமைந்திருந்தன.
அவர்களை வணங்கி சென்றால் செல்வமும் அறிவும் சமநிலையாக கிடைக்கும் என்பது நம்பிக்கை.
அதனால்தான் நம் முன்னோர்கள் கோயிலுக்குச் செல்லும்போது சில விதிமுறைகளை வைத்திருந்தார்கள்.
குளித்து சுத்தமாகச் செல்ல வேண்டும்.
தூய ஆடை அணிய வேண்டும்.
வம்பு பேசக்கூடாது.
கோபப்படக்கூடாது.
இறை சிந்தனையுடன் இருக்க வேண்டும்.
ஏனெனில்...
நாம் இறைவனைப் பார்க்கச் செல்கிறோம் என்று நினைக்கும் அந்த நேரத்தில்...
சங்கநிதியும் பதுமநிதியும் நம்மைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அவர்கள் நம் முகத்தை அல்ல...
நம் மனதைப் பார்க்கிறார்கள்.
நம் உடையை அல்ல...
நம் உள்ளத்தை அளவிடுகிறார்கள்.
இறுதியில் ஒரு உண்மையை அவர்கள் நமக்குக் கற்றுத் தருகிறார்கள்.
பொருள் செல்வம் மட்டும் போதாது.
அறிவுச் செல்வமும் வேண்டும்.
அறிவுச் செல்வம் மட்டும் போதாது.
இறைநம்பிக்கையும் வேண்டும்.
இந்த மூன்றும் ஒன்றாக இருக்கும் இடத்தில்தான் உண்மையான ஐஸ்வர்யம் பிறக்கிறது.
அங்கேயே ஈசனின் அருளும் நிறைகிறது.
வாழ்க்கைப் பாடம்:
இறைவன் முன் நிற்கும் போது நமது வெளிப்புற தோற்றம் முக்கியமல்ல; மனத்தின் தூய்மையே முக்கியம். உண்மையான பக்தி, நல்ல எண்ணம், பணிவு ஆகியவை இருந்தால் பொருள் செல்வமும் அறிவுச் செல்வமும் தகுந்த நேரத்தில் நம்மை வந்து சேரும்.
இறைவன் தரும் வரம் எப்போதும் நமக்குத் தேவையான அளவில்தான் இருக்கும்.
ஓம் நமசிவாய
