*வாக்குறுதி* 
இது உண்மை கதை. பேரு மாத்தியிருக்கேன். ஆனா சம்பவம் நிஜம்.
திருச்சி. ஸ்ரீரங்கம். காவிரி ஆத்தங்கரை.
ரெண்டு பேரு. ரங்கநாதன். வயசு 80. அலமேலு. வயசு 75.
கல்யாணம் ஆகி 60 வருஷம். ஒரே பையன். ஆக்சிடென்ட். 25 வருஷம் முன்னாடி போய்ட்டான். மருமக ரெண்டாவது கல்யாணம். பேரன் கூட பேச்சு இல்ல. 
வீட்ல ரெண்டு பேர் மட்டும். ஏக்கம் இல்ல. விரக்தி இல்ல. ஏன்னா ரெண்டு பேருக்கும் ஒரு வேலை.
தினமும் காலைல 5 மணி. ரங்கநாதன் எழுவாரு. காவிரிக்கு போவாரு. குளிப்பாரு.
அப்புறம் கோயில் வாசல். அங்க ஒரு பெரிய அண்டா. தண்ணி.
வர்ற பக்தர்களுக்கு மோர். தண்ணி. கைல கொடுப்பாரு. இலவசம். "ரங்கநாதா"னு சொல்லி கொடுப்பாரு. 
அலமேலு வீட்ல. 10 மணிக்கு சமையல். சாம்பார் சாதம். தயிர் சாதம்.
மதியம் 12 மணிக்கு வாசல்ல உட்காருவா. போறவங்க வர்றவங்க. சாமியார். பிச்சைக்காரன். யாரு வந்தாலும் "சாப்பிட்டு போப்பா"னு கூப்பிடுவா. 
ரெண்டு பேருக்கும் பென்ஷன். மாசம் 8000. அதுல 6000 இதுக்கே செலவு. மிச்சம் 2000. மருந்து. சாப்பாடு.
ஊர்காரங்க கேட்பாங்க. "தாத்தா. ஏன் இப்படி. கஷ்டப்பட்டு சம்பாதிச்ச காசு. புள்ள இல்ல. யாருக்கு சேர்க்கிறீங்க."
ரங்கநாதன் சிரிப்பாரு. "தம்பி. 60 வருஷம் முன்னாடி நானும் அலமேலும் ஒரு வாக்குறுதி கொடுத்தோம். புள்ள இல்லனாலும் பாரம் இல்லனாலும், சாகுற வரைக்கும் யாருக்காவது சோறு போடணும். தண்ணி கொடுக்கணும். அதான்." 
---
*ஒரு நாள். வைகாசி மாசம். உச்சி வெயில்.*
ரங்கநாதன் கோயில் வாசல்ல. மோர் கொடுத்துட்டு இருந்தாரு.
திடீர்னு நெஞ்சு வலி. கீழ விழுந்தாரு.
ஜனங்க தூக்கினாங்க. ஆஸ்பத்திரி.
டாக்டர் சொன்னாரு. "ஹார்ட் அட்டாக். 80 வயசு. ஆபரேஷன் பண்ண முடியாது. 2 நாள். இல்ல 2 வாரம். அவ்வளவு தான்."
அலமேலு உடைஞ்சுட்டா. 75 வயசு. கதறினா. "என்ன விட்டுட்டு போகாதீங்க. நான் தனியா என்ன பண்ணுவேன்." 
ரங்கநாதன் கண்ணு திறந்தாரு. கைய பிடிச்சாரு.
"அலமேலு. அழாத. ஒரு விஷயம் கேட்குறேன். செய்வியா."
"சொல்லுங்க."
"நான் போய்ட்டா நீ இந்த மோர் கொடுக்குற வேலைய நிறுத்திடாத. நான் சாகுற வரைக்கும் தான் வாக்குறுதி இல்ல. நீ இருக்குற வரைக்கும் வாக்குறுதி. செய்வியா."
அலமேலு அழுதுட்டே தலை ஆட்டினா. "செய்வேன். சத்தியம்."
3 நாள். ரங்கநாதன் போய்ட்டாரு. கோயில் வாசல்ல மோர் கொடுத்துட்டே போகணும்னு ஆசை. வீட்லயே போய்ட்டாரு.
---
*மறுநாள் காலைல 5 மணி.*
அலமேலு எழுந்தா. குளிச்சா.
ரங்கநாதன் வச்சிருந்த பெரிய அண்டாவ எடுத்தா. காவிரி தண்ணி. மோர் கலந்தா.
தூக்க முடியல. 75 வயசு. இழுத்துட்டு போனா. கோயில் வாசல்.
அதே இடம். அதே நேரம்.
"மோர்... மோர் வேணுமா..."
ஜனங்க பார்த்தாங்க. 75 வயசு கிழவி. நேத்து புருஷன் செத்தான். இன்னைக்கு மோர் கொடுக்குறா.
ஒருத்தர் கேட்டாரு. "அம்மா. ஏம்மா. துக்கம் அனுசரிக்காம..."
அலமேலு கண்ண துடைச்சா. சிரிச்சா. "தம்பி. துக்கம் என் வீட்ல. வாக்குறுதி கோயில் வாசல்ல. அவரு இல்லனாலும் வாக்குறுதி இருக்கு. மோர் குடி தம்பி. ரங்கநாதா."
அன்னைல இருந்து தினமும்.
காலைல 5 மணி. அலமேலு கோயில் வாசல். மோர் அண்டா.
மதியம் 12 மணி. வீட்டு வாசல். சாம்பார் சாதம்.
ரெண்டு வேலை. 75 வயசு. தனி ஆள்.
---
*2 வருஷம் கழிச்சு.*
நியூஸ் பேப்பர்ல செய்தி. "ஸ்ரீரங்கம் மோர் பாட்டி. 77 வயசு. 2 வருஷமா தினமும் 200 பேருக்கு இலவச மோர். சாதம். கணவன் வாக்குறுதிய காப்பாத்துறா."
கலெக்டர் வந்தாரு. "அம்மா. உங்களுக்கு விருது."
அலமேலு கையெடுத்து கும்பிட்டா. "வேண்டாம் அய்யா. விருது வேண்டாம். அண்டா மட்டும் புதுசு வாங்கி கொடுங்க. ஓட்டை விழுந்துடுச்சு. நிறைய பேரு வர்றாங்க. பத்தல."
கலெக்டர் கண்ணு கலங்கிடுச்சு.
அன்னைக்கு ஈவ்னிங். வீடு.
அலமேலு திண்ணைல உட்கார்ந்திருக்கா. கையில ரங்கநாதன் போட்டோ.
பேசுறா. "ஏங்க. கேட்குதா. இன்னைக்கும் 200 பேருக்கு மோர் கொடுத்தேன். சாதம் போட்டேன்.
நீங்க இல்லாம 2 வருஷம் ஓடிடுச்சு. ஆனா கஷ்டம் இல்ல. ஏன்னா வேலை இருக்கு. வாக்குறுதி இருக்கு."
"நீங்க எங்க இருக்கீங்க. கோயில் வாசல்ல தானே.
தினமும் பார்க்குறேன். யாராவது 'ரங்கநாதா'னு சொல்லி மோர் குடிக்கும்போது, நீங்க குடிக்கிற மாதிரி இருக்கு."
"நிம்மதியா இருக்கேன். ஏன்னா தனியா இல்ல. வாக்குறுதி கூட இருக்கு. நீங்க கூட இருக்கீங்க."
---
*கடைசி.*
அலமேலு பாட்டி 85 வயசுல போய்ட்டாங்க. கோயில் வாசல்ல. மோர் கொடுத்துட்டே.
கைல சொம்பு. உதட்டுல "ரங்கநாதா". 
இன்னைக்கும் ஸ்ரீரங்கம் கோயில் வாசல்ல ஒரு அண்டா இருக்கு.
ஊர் பசங்க சேர்ந்து வைச்சிருக்காங்க. மேல எழுதியிருக்கு.
*_"ரங்கநாதன் - அலமேலு மோர் பந்தல்.
வாக்குறுதி சாகாது.
மோர் இலவசம். ரங்கநாதா."__ 
__நண்பர்களே. இது கதை இல்ல. நிஜம். 2018ல திருச்சி பேப்பர்ல வந்துச்சு.
ஏக்கம் வரும். புள்ளைங்க இல்லனா. சொந்தம் இல்லனா.
விரக்தி வரும். 80 வயசுல தனியா நின்னா.
ஆனா நிம்மதி ஒரு வாக்குறுதில இருக்கு. ஒரு சொம்பு மோர்ல இருக்கு. ஒரு பிடி சாதத்துல இருக்கு.
உங்களுக்கு பிடித்ததா இந்த பதிவு தோழர்களே?
